very simple word magic
September 19, 2006ja tvaje słovy
raźbiaru na litary.
składu — što chaču
ja tvaje słovy
raźbiaru na litary.
składu — što chaču
осенью бабочки
откладывают свои крылья
в долгий пластмассовый ящик,
превращаются в оранжевых гусениц -
мягких как зубная паста.
они, тесно обнявÑ?ись, сворачиваются
двойной днк-спиралью -
и ждут пока выпадут листья -
чтоб завернуться в Ñ?урÑ?ащий
тёплый “Cocoon” Bjоrk
Цікавы дзеяслоў: “Ваўсіць (ваўсіў, ваўсіла) — рабіць магічныя дзеянні, чытаць замовы і г.д “. Адразу падалося, Ñ?то яно мае этымалагічную сувязь са словамі “волхв, волхвовать, волÑ?ба”. ЗнайÑ?оўся і адпаведнік - “волÑ?ить“. І яно ўжо цягне за сабой цэлы ланцужок: славянскі Велес-Волас-Вялес, летувісскій Velnias, латыÑ?скі Vels і інÑ?.
Слова даведаўся з матчынага пераказу яе размовы з бабуляй — тая распавяла, як пры дапамозе струка з дзевяццю гароÑ?ынамі можна спыніць вяселле. Гл. тут - “Дзевяць гароÑ?ын”.

Other people’s photos from Space of Joy festival (Crimea, Ukraine):
by yuyu
space_of_joy/1721.html
space_of_joy/1846.html
by zebrikus
@ nightparty.ru
by hipp : 1
by hipp : 2
yourphotoz.org/gallery144/
by kurt-13
by greensmail
@ trance-govno.narod.ru

Other people’s photos from Borovaja open-air (Minsk, Belarus):
by helgazina
by aviva_by
falkenberg.ru/soulraver/openair/open.html
@ mi.by
by anga
@ electrokids.org : 1, 2, 3
@ soulfamily.org
@ diskoteq.com
Mixes from the Techno Hangar (via PionerOff):
НарэÑ?це дайÑ?лі рукі да бабулінага сайта. Няма часу апрацоўваць матэрыялы — а іх яÑ?чэ Ñ?мат — і ў нататках і “на дыктафоне”. Пакуль Ñ?то дадаў толькі гісторыю пра бой партызанаў з немцамі, які адбыўся непасрэдна на наÑ?ым гародзе.
Чытаць: “Бой 22.09.1942″
За ракой, у лесе — паміж полем, дзе быў хутар бабулінага дзеда і дзіцячым домам, які спалілі немцы — ёсць адно дрэва дзіўнай пароды. Альха — не альха, асіна — не асіна, бяроза — не бяроза, ляшчына — не ляшчына.
Яно выконвае прыкладна такую ж функцыю, як слупы, на якія лепяць абвесткі “прадаю-купляю-шукаю”. Толькі абвесткі на гэтым дрэве — не для людзей.
Калі нехта мае нейкае моцнае жаданне, вялікую мару — і не можа іх здзейсніць сам, то звяртаецца па дапамогу да гэтага дрэва. Калі хто мае вялікае гора, якога хоча пазбавіцца, ці забыцца — таксама ідзе да яго.
kropli ciažkija
sałodkaha miodu,
što rastanie
ŭ salonych chvalach.
strumni dymu
ŭ pavietry vosieni.
krupki śniehu
na jazyku ahniu.
my —
žyćcia-małaka kropli
ŭ kubku
z čornaju kavaju śmierci.
kropki farby
ŭ Knizie Skarhaŭ.
“slapym metadam”
nadrukavanyja
litary ŭ niečym m(e/i)ta_tekście —
chutka
pilny kursor zakreślić
usie pamyłki —
ačyścić
sens schovany.
chiba moža
naadvarot —
hierogliphy
biez amonimaŭ?
dzieja_słovy
biez (anto/sino)nimaŭ?
i biez kožnaha homo symbolus
niemahčyma rasčytać Usio?
chto ž
na čornych arkušach Suciemry
piša tuššu
kaligraphiju duš?
što za
miljardna-rukaje Niešta
tak staranna
(-rysku-za-ryskaj-)
nas maluje —
kab my malili
nie spiašacca
z apošniaj
šmatkroplaj ?
. . .
Maci raskazała babuli, što ja ŭčora praspaŭ na ekzamen. Damovilisia z adnym chłopcam, jaki chacieŭ zdać “Mižnarodny Handal” daterminova, što ja prymu ekzamen u subotu ŭ 11:00. A na 12:00 byŭ zapłanavany jašče adzin “dvajny” ispyt — “Handal u internecie + Marketing u internecie” ŭ kitajcaŭ. Nu i ja troški praspaŭ – pakul u 11:30 mianie nareščcie nie razbudziŭ podych Vietru, jaki rezka adčyniŭ fortku i linuŭ u pakoj sviežaj prachałody. Da Akademiji — niekalki chvilinaŭ pieššu, tak što, ničoha strašnaha nia zdaryłasia. A 12-j pryjšoŭ — i ŭsim było ščaście.
Babula vielmi śmiajałasia i prakamentavała hety aniekdatyčny incydent najpryhažejšaj biełaruskaj frazaj: “Źlepleny sa snu!”
Nu tak, mienavita z jaho ja i źlepleny. Chiba kiepska? Nie z jakoj ža-niebudź tam hliny!
ЯÑ?чэ адзін запозны рэпорт — пра літаратурную імпрэзу, на якую трапіў таксама *абсалютна выпадкова*. Адбылася яна ў адным прыемным месцы — дзе на працягу 12 дзён разумныя прафесары расказвалі пра пост-камуністычныя траўмы й цяжкасці паліўна-энэргетычнай залежнасці, дыпламаты абмяркоўвалі “заразнасць дэмакратыі”, дзе я распавядаў пра ўнікальнасць белмовы (якая аднолькава добра канвертуецца і ў “цырылІцу”, і ў лацінку, і ў арабіцу) і дзе спантанныя харавыя гурткі выконвалі ўсялякія славянскія хіты.
13 траўня ў гэтым цудоўным месцы адбыліся літаратурныя чытанні ў рамках “III Кракаўскіх Дзён Літаратуры”.
Прыемная неспадзяванка — ў спісе аўтараў былі і беларусы — Югася Каляда & Андрэй Хадановіч.
Так ахарактарызаваў узрастанне цікаўнасці да Беларусі з боку Еўрапейскай Уніі старшыня Дэлегацыі Еўрапарламента па сувязях с Беларуссю Богдан Кліх, пад час сваёй сустрэчы з моладдзю Беларусі, Украіны, Польшчы, Малдовы і Калінінграду.
Сустрэча адбылася 19 траўня ў Інстытуце Стратэгічных Даследванняў, прызідэнтам якога з’яўляецца Кліх.
Па яго словах, да 2004 года беларускае пытанне, калі і стаяла на “павестцы дня”, то было далёка не сярод прыярытэтных — цікаўнасць была нават не “medium”, а “low”. Гэта зразумела, бо “на павестцы” шмат іншых сур’ёзных для Еўропы пытанняў — ад сітуацыі вакол Косава, да праблемаў агульнаеўрапейскай Канстытуцыі.
Справаздача крыху запозная, але раней не было часу на інтэрнэт.

У пятніцу 19 траўня, *цалкам выпадкова* трапіў на сустрэчу Леха Валенсы з жыхарамі і гасцямі Кракава, якая ладзілася ў пабе “Пад Яшчурамі”. На працягу двух гадзінаў Валенса адказваў на пытанні.
Спецыяльна для ўсіх цікаўных, цудам атрымалася выхапіць рукапіс з полымя знайсці экзэмпляр “крамольнай метадычкі па Гісторыі РБ” .
Чытайце на здароўе. Інфармацыя мусіць быць вольнай.
(казка для студэнтак пятага курса)
***
Вучылася адна дзяўчынка ва ўнівэрсітэце — на эканамістку. На пятым курсе, як гэта звычайна бывае, было ў іх размеркаванне. І размеркавалі дзяўчынку на адно прадпрыемства — не малое і не вялікае, не беднае і не багатае — звычайнае такое дзяржаўнае прадпрыемства.
Пару тыдняў таму прачытаў у інтэрнэце, што, сярод дзесяткаў і соцен іншых, арыштаваны Мікалай Разумаў з Воршы. Нібыта за “абразу галавы дзяржавы” ці нешта падобнае, а насамрэч - ў якасці прэвентыўнай меры. Ого, падумаў я. Гэта ж трэба — пры кожнай уладзе саджаюць!
Калі хто ня ведае, ў пачатку 1990-х Мікалай Разумаў быў лідарам аршанскіх рабочых, старшынёй прафкама аднаго з буйнейшых аршанскіх прадпрыемстваў — Інструмэнтальнага заводу. Мой бацька — быў яго намеснікам. У красавіку 1990 адбылося знакамітае блакаванне чыгункі, пра якое бацька расказвае, што “нас бы там усіх і перастралялі калі б не стаялі паўсюль цыстэрны з палівам — увесь “чыгуначны вузел” згарэў бы нафіг “.
За тыя страйкі Разумава судзілі — памятаю, па БТ нават паказвалі рэпартаж з судовага працэсу. Ну і акрамя судоў праблемаў у іх усіх было мноства — і тэлефоны праслухоўвалі, і збівалі. Праўда, хлопцы былі такія, што маглі і “здачы даць” — Ворша горад “раёншчыкаў”, там і да боек з арматурай і роварнымі ланцугамі звычныя. Бацька кажа, многа кдб-шнай сволачы ад яго па рэбрах атрымала — бо ведаў “прыёмчыкі”.